Simply Releases Toppers Simply the Best
Proudly Presents Beyond Sherwood Forest
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii
Ik zei toch dat ik goed gericht had. Jullie zagen het allebei!
Ik weet niet wat ik gezien heb. - Wat dat ding mag zijn,
het durft te stropen in het van de Koning. Een overtreding waarop de doodstraf staat.
Malcolm, daar! Achter je!
William, Malcolm, volg mij!
Laat het niet ontsnappen.
Zie je wel! Ik zei je toch dat ik het geraakt had.
Malcolm, wacht!
Misschien heb je een groter doelwit nodig.
Wacht maar af, ooit ben ik de beste boogschutter van Nottingham.
Allemachtig! Ik ga met de beste boogschutter van gans Nottingham trouwen.
Hoe opwindend. - Ik zei nooit, dat ik met je ging trouwen.
Waar ga je naartoe? - Jagen. Met mijn vader.
Veel geluk, mijn grote boogschutter.
Help me.
Ben je krankzinnig? - Je zag wat het Roland aandeed.
Ik zag hoe dat beest hem overviel.
Nu zie ik een man die hetzelfde wil doen met een gewonde hulpeloze vrouw.
Wat is dit voor tovenarij? - Misschien ligt het antwoord in het bloed zelve.
Een wezen dat nog bloedt sterft niet.
Wie heeft ooit zoiets gehoord? - Niemand.
En daarom vertellen we niemand over haar bestaan.
Wat bedoel je daar in Godsnaam mee, Malcolm?
Om praktisch onstuitbaar te zijn, voor iedereen die in je weg staat.
Stel je voor om die macht te bezitten. - Wie van ons beiden is nu gek?
Als Roland hier moest zijn... - Roland is dood!
Wat betekent dat ik nu de sheriff ben. En ik beslis nu over haar lot.
Totdat we kunnen vaststellen wie ze is, vanwaar ze kwam,
en haar relatie tot dat vervloekt beest,
zal ze met ons terugkeren naar Nottingham
vanwaar wij King Richard berichten, om zijn advies te vragen.
King Richard is een verdomde dwaas, en jij ook als je niet ziet welke macht je in handen hebt.
Het spijt me, trouwe vriend,
maar ik heb een eed afgelegd als hulpsheriff, en jij ook,
om te leven en te sterven volgens de wetten van de koning.
Als ik niet op jouw stilzwijgen kan rekenen,
Het zij zo, trouwe vriend.
Vader!
Rennen, Robert, rennen!
Nee!
Jongeheer Robert, kom tevoorschijn.
Ik weet wat nu je gedachten zijn, maar de onenigheid die ik met jouw vader had
heeft niets met jou te maken. Er zal je niets gebeuren, dat beloof ik je.
Dit zijn diepe sporen.
Misschien ook wel de geldbeugels van degenen die ze maakte.
Wanneer had jij voor het laatst een rusteloze nacht?
Als Richard uiteindelijk terugkeert van de kruistochten, dan kunnen we allemaal rusten.
Er is iets dat jouw slaap stoort.
Jij maakt je teveel zorgen, John. Kom mee, ik heb een plan.
Daar ben je, mijn liefste. Ik heb het ganse kasteel doorzocht om jou te vinden.
Ik begon te vrezen dat je was weggelopen.
Hoe kan nu ik weglopen, als jij me ketent als een slavin?
Moet jij altijd zo melodramatisch doen?
Ja. Zolang ik moet trouwen met Leopold, De Graaf van Oostenrijk.
Hertog. - Wat dan ook! Dat is niet belangrijk.
Dit zijn donkere tijden, mijn liefste.
Met Richard die op kruistocht, is het belangrijk dat we van Oostenrijk onze bondgenoot maken
liever dan onze vijand.
Moet dit een huwelijk worden of een missie van welwillendheid?
Hertog Leopold is een machtig man, met veel invloed.
Een man die enkel maar invloedrijk is, Is niet noodzakelijk een sterke man.
Kijk maar naar die bedrieger Prins John. - Hou je mond, kind.
Soms doe je me zoveel herinneren aan jouw moeder, door jouw vurig temperament.
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet blij ben dat je op deze wereld kwam...
op het zelfde moment dat mijn lieve Lilly die verliet.
Jij was haar geschenk aan mij.
En nu vraag je me dat ik de rest van mijn leven doorbreng, met een man die 20 ouder is dan ik.
Iemand die ik niet eens ken. Laat staan liefheb.
Met onze afstandelijk en subtiele bloedverwantschap met de troon,
kan jij niet uit liefde trouwen... enkel voor het land.
En de belofte voor een meer zekere toekomst, dan elke andere, die ik je ook maar kan beloven.
Ga je nu opmaken. Je moet binnen het in de bruidsjapon staan,
waarin je aan Prins John zal worden voorgesteld.
Ja, vader.
Bedankt.
Kijk uit, mannen! Dit is het gebied van de vogelvrijverklaarden.
Nu!
Goedemorgen, sir. Jij ziet er zwaar beladen uit. Misschien kunnen we uw lading wat verlichten.
Je begaat een ernstige fout.
We komen van Edens Gate, in opdracht van Zijne Majesteit Prins John.
Jullie kunnen je beiden troosten, wetende dat jullie verlies de winst van anderen zal zijn,
waarvan ik je verzeker, dat die het meer nodig hebben jullie.
De vraag is nu... wat te doen met jullie?
Ze vermoorden zeg ik!
Wel, begin er dan mee, en handel het vlug af.
Rechtstaan, vooruit. We gaan!
Rechtstaan!
Vooruit, op pad, vooruit!
Vergeet niet de groeten te doen aan de Prins.
En de edelachtbare schandelijke Sheriff van Nottingham. Daag!
Kom op, laten we dit in ons kamp afzetten, op onze weg naar Bisschop Down.
We hebben geen tijd om stukje te eten, zeker?
Hebben we al niet ontbeten?
Er zal maar weinig kans zijn om iets te krijgen
dus wie weet wanneer we hebben tijd, om weer te eten dacht zo, toch?
En de kist? - Hij nam alles mee, mylord.
Het leek wel of hij een gans leger bij zich had. Het gebeurde allemaal zo vlug.
Wij werden omsingeld en onderbemand. - Verschalkt, zal je bedoelen zeker.
'Hij' was het, Sire. De man met de kap.
Het is een wonder dat hij zo groots blijft.
Sire, zonder sluwheid betekent niets.
We hebben gans Sherwood uitgekamd zoekende naar zijn kampement.
Kennelijk, zocht je niet goed genoeg.
Robin Hood is een vaandeldrager van het volk.
Zij geven hem onderdak. - Dan moeten ze daarvoor boeten.
Ik wil dat alle belastingen meteen verhoogd worden.
We geven hen geen andere keuze dan hun geliefde vaandeldrager op te geven.
Denk jij dat dit niet de juiste manier van handelen is?
De geldbeugel snoeren is altijd goed voor de zaken,
maar er kan zeker een andere manier gevonden worden.
Die kist is al generaties lang van mijn familie...
uitgereikt aan mijn vader bij zijn eigen kroning.
Ze moet teruggevonden worden!
Jawel, Sire.
Ik zei je dat je Marian moet afhalen. De Prins wil haar meteen zien.
Marian is weg. Eerst de kist en nu dit ook nog.
Moet ik je nog herinneren, Malcolm,
aan de belangrijkheid van onze aanstaande verbintenis met Oostenrijk?
Nee, Sire.
En ik denk dat ik een idee heb hoe we uw nicht het best kunnen vinden.
Zodat het huwelijk zoals gepland kan doorgaan.
en tegelijkertijd het volk een flinke slag toedienen.
Wat het ook moge zijn. Doe het! Arresteer mensen.
Brandt Nottingham plat, al het moet. Ik wil haar en die kist terug.
Robin Hood zal binnen de week aan de strop hangen.
Zorg daar maar voor.
Anders neem jij zijn plaats in.
Je vermoordde me bijna! - Nee, ik vermoordde bijna het hert.
en dat was ook gebeurd, als jij niet een overigens perfect schot in de war had gestuurd,
edele, heer.
Stropen in het woud van de Koning, is een doodsovertreding.
De Koning zal vandaag niet te vinden zijn in woud, vrees ik. Noch in gans Engeland!
En tot de tijd dat hij terugkomt, om zijn troon terug op te eisen,
Zal ik het blijven ontlenen van degenen die het zich kunnen veroorloven om het te verliezen.
Ontlenen? Je zou stelen van Prins John?
Daarom ben je niet meer dan een ordinaire dief.
Misschien wel een dief, maar dan wel een ongewone verzeker ik je.
En wat doe jij in het woud op deze mooie ochtend, sir?
Jij, Die niet enkel ten behoeve van de prins spreekt, maar ook zijn wapenkruis draagt,
Misschien ben jij één van de sheriffs die zijn belastingen innen,
uw zakken gevuld met het geld van de hongerige boeren.
Ik heb geen onenigheid me u, sir. Ik wil enkel mijn weg verder zetten.
Ik zal je dat met alle plezier laten doen,
maar eerst moet ik een eenmalige belasting vragen die niet terugeisbaar is.
Daag me niet uit, dief Ik wil je geen pijn doen.
Daar ben ik behoorlijk om gekend.
Jij vecht behoorlijk, zeker voor een meisje.
Ik mag zeggen dat jij één van de meest waardige tegenstanders bent, die ik heb verslagen.
Om maar te zwijgen van de meest mooie.
Jij vecht goed, voor een dief,
Alles in orde met je, Robin? Je leek wel te vechten met het ganse leger van de sheriff.
Gewoon een vriendschappelijke bokspartijtje.
Ik leerde wat truckjes aan onze nieuwe vriendin.
Kennelijk leerde ze er jou ook een paar.
Mijn God. - Jij bent het, nietwaar?
Jij bent... - Robin Hood,
de gouden boogschutter van Sherwood,
verdediger van de waarheid en handhaver van rechtvaardigheid...
Bedankt, John. Dat volstaat denk ik.
Vriend van de behoeftigen en rechtvaardigheid, vijand van de hebzuchtigen en de tirannie,
vaandeldrager van het volk... - Schelmachtige dief.
Volgens de sheriff van Nottingham toch.
En wie zijn jullie? Zijn promotors, misschien?
Deze knaap is Gareth.
En ik ben Little John.
Klein? - Dat is een koosnaampje.
En jij...
Jij ziet er helemaal niet uit zoals afgeschilderd op die aanplakbiljetten.
Is dat zo?
Een beetje ruwer? Losbandig mooi? - Kleiner.
Mogen weten wie jij bent, jonkvrouw? - Herken je mij nog niet?
Ik ben zeker dat ik zulk gezicht wel zou onthouden.
Lilly. Mijn naam is Lilly.
Wel, Lilly... - Laat ons je naar je bestemming begeleiden.
Die heb ik niet. Ik was enkel wat aan het wandelen.
Wandelen? In Sherwood?
Niet bepaald de plaats voor vrouw om alleen te reizen, zelfs niet één die zich als man kleedt.
Het is goed zo, echt. Ik was... - Nee, asjeblieft.
Ik moet aandringen, dit woud zit vol gevaren, en ik ken elk blad van binnen en buiten.
Goed dan.
Laat hem.
Doe ze open. - Maar, sir...
Ik wacht al jaren op deze perfecte kans. Doe open, nu!
Alina?
De man met de kap heeft weer toegeslagen. - Wat weet je daarvan?
Ik vraag me af...
wat het ergste is...
dat jij denkt zijn ware identiteit te kennen
of dat je zou sterven, voordat je dat te weten komt?
Jij zielig wezen! Ik laat je niet met mij spotten!
Wat zal het dan worden?
Nog meer folteringen?
Bloedvergieten?
Een voorstel.
Heb je begrepen wat er moet gebeuren?
Als dat de prijs voor mijn vrijheid is...
dan is het zo.
Ga! En spoor Robin Hood op.
Doorzoek elke boerderij, elke winkel en huis in Nottingham.
Laat harten verstijven van de schrik, en de straten rood bezaaien met bloed.
Heer vazal, hoe kan je zeker zijn dat ze zal gehoorzamen? Of dat ze zal terugkeren?
Omdat ik iets heb dat ze wanhopig nodig heeft
meer dan haar vrijheid, of meer dan wat ook op deze wereld...
een kleine verzekeringspolis die ik jaren geleden nam.
Het is Robin! Kom mee.
Robin! Robin!
Eentje voor jou, en eentje voor jou. - Bedankt.
Gareth.
Heb je niets over?
Echt waar? En deze dan?
Ga Little John even helpen.
Zeg hem dat we op tijd moeten vertrekken om de monnikskerk voor het donker te kunnen bereiken.
Voor jou. - Moge God je zegenen.
Hier ook nog wat. - Bedankt.
Hij heeft vlugge handjes, jouw klein diefje. Hij zegt niet veel, nietwaar?
De mannen van de sheriff namen Gareth's ouders te grazen, alsook hun land.
En toen sneden ze zijn tong weg.
Ik weet hoe deze mensen kunnen overleven.
Niet dankzij uw vazal, Zijne Majesteit de Prins.
Wat je ook moge denken, ik ben niet trouw aan de Prins.
Ik beschouw niemand al een leider, simpelweg omdat hij zichzelf zo noemt.
In sommige kringen kan je met zo een geloof opgehangen worden, jongedame.
Geen wonder dat je koos om te vluchten. - Wie heeft dat ooit beweerd?
Een vrouw die met zulke scherpe tong praat, en vermomd als man is voor iets op de vlucht.
Ik heb mijn redenen om thuis weg te gaan, en die blijven de mijne.
Waarom doe je dit allemaal?
Je brengt jezelf in gevaar voor zoveel, en toch bespeur ik dat het je niet vrolijk maakt.
Ik zie de vreugde op het gezicht van uw vrienden die zich aanpassen aan de boeren die ze helpen.
Maar bij jouw lijkt het net op onweerstaanbare drang...
Een zware last zelfs. - Jonkvrouw.
Heb je soms geen eigen thuis? - Nee.
Geen bezittingen dus? En familie? - Nee.
Er moet toch ooit iets geweest zijn. Zelfs iemand die je diep in je hart behoudt.
Ik ben nieuwsgierig wat er een man toe beweegt om zo'n leven te kiezen.
Geloof me maar, geen enkele man kiest vrijwillig dit leven.
Ik bedoelde gewoon... - Alles wat ik ooit bezat op deze wereld
is van me weggenomen.
Achteruit.
Ik wil meer.
Hé! laat hem met rust!
Wie is de volgende?
Mijn kip.
Alina.
Je maakt nu deel uit van de mensenwereld.
Zodoende, nu ongewenst onder ons.
Het spijt me, maar dat is de wet.
Daar is hij, de fameuze vogelvrijverklaarde. - We hebben vele vrienden hier.
Deze plek is als een thuis voor Robin. - Niet een erg gelukkige plek, zo te zien.
Wat is dat?
Ze hebben mijn losprijs verhoogd.
Dood of levend.
Je wordt meer en meer populair.
Excuseer me, jonge slager.
Heb je een stukje overschot van iets, voor oude reizende zigeuner?
Donder op. - Dat is niet erg vriendelijk, nietwaar?
Will, ik ben het. Robin.
Ik kom je helpen met giften voor jou en je vader.
Bloedgeld gestolen van de Prins? - Zulke liefdadigheid kunnen we missen, bedankt.
Waar is jouw vader? - Die ligt thuis met twee gebroken ribben.
Een beleefd gebaar van de belastingontvangers van sheriff, dankzij jou.
En dat alles na wat mijn vader voor jou deed. Jouw onderdak geven bij ons.
Je behandelen alsof je zijn eigen zoon was, en zo betaal je ons dan terug.
Ik begrijp je niet. - Iedereen die uw vader kende
weet dat hij leefde en stierf als een held...
Je mag dan veel nobele intenties hebben, Robin, uw daden zijn geenszins die van een nobel man.
Jij bent de naam van je vader niet waardig.
Ik weet niet wat er hier gebeurd is, maar ik verzeker je dat we kunnen helpen.
Je hebt al genoeg gedaan, maat.
Nu kan je beter met je gezelschap ophoepelen.
Er zijn veel mensen in dit dorp die bereid zijn om jou te verraden,
enkel om het huis van hun families te kunnen behouden, en een warme maaltijd in hun maag.
Ga nu maar.
Je zou mes niet moeten hanteren als je het niet echt wil gebruiken, vriend.
Was dat een bedreiging, grote man?
Ik splijt je als een Kerstkalkoen, kom maar op. - Will.
Wat ga je nu doen?
- Een aalmoes voor de Kerk.
Een aalmoes voor de Kerk. Help de armen en jezelf.
Zeer gul van jou, sir. De kerk bedankt je.
En als jij en je gezellen, nog een andere gulle bijdrage willen leveren,
Weet ik misschien waar een vermoeide reiziger de beste maaltijd uit Nottingham kan vinden.
Will en ik groeiden samen op. Ooit waren wel net broers.
En nu, vandaag zag ik in zijn ogen dat hij bereid was bloed te doen vloeien.
Hij heeft niet alleen die gevoelens.
Men zegt dat je ditmaal te ver bent gegaan.
Door uw overval op die ruiters van Edens's Gate vanmorgen,
heef Prins John de belastingen verhoogd.
Ik denk dat we en gevoelige snaar hebben aangeraakt.
Er wordt gezegd dat je iets zeer kostbaars hebt gestolen.
Geld. Bedoeld voor de Hertog van Oostenrijk.
Als gift voor zijn huwelijk met Jonkvrouw Marian.
Marian?
We wisten niet eens dat er een huwelijk zou komen.
Ja, en toch wist je weg te vluchten met de bruid.
Waarom heb je het me niet gewoon verteld dat je de dochter bent van Edmund Fitzwater?
Het is niet mijn fout dat je er niet aan dacht om naar mijn vader te vragen.
Lilly.
Je gebruikte zelfs de naam van je moeder om me voor de gek te houden?
Dat was niet mijn bedoeling. - Toch heb je me opzettelijk misleid!
Vergeef het me!
Ik dacht dat het bijna onmogelijk was om een dekmantel te vinden in de ogen van Robin Hood,
de grote gouden boogschutter van Sherwood.
15 jaren, is een lange tijd. - Het hadden er nog 15 of 20 meer kunnen zijn
en ik had nog niet geweten dat jij het was, Robert.
En nu sta je hier, al die jaren later...
Even stompzinnig en dubbel zo koppig.
En jij, tevreden met de wensen van een onrechtmatige koning,
door toe te stemmen in een huwelijk met Leopold? - Je praat alsof ik hier iets aan kon veranderen.
De familie van mijn moeder heeft edel bloed. Mijn vader wil dat Koninklijke verder zetten.
Zelfs als dat betekent dat je Prins John helpt om zijn smerige poten aan die kroon te houden?
Nu weten we dus waarom ik ben weggelopen.
En waarom jij?
Dat weet je beter niet.
Op een dag, met Gods wil, zal alles weer goed komen.
Wanneer de sheriff en Prins John, nog enkel een herinnering zijn.
En dat Richard terugkeert naar een verenigd Engeland.
Tot die tijd is mijn zoekpad duidelijk.
Meer heb ik niet.
Jij bent tamelijk vroeg wakker.
Misschien hebben ze gelijk.
Misschien ben ik te ver gegaan.
Onzin. Je hebt meer, dan enkel de pluimen van sheriff in de war gebracht ditmaal. Meer niet.
Malcolm moet hiervan houden.
Al zijn verschillende pogingen om mij te dwarsbomen
en nu heb ik hem persoonlijk een reden gegeven om gans Nottingham tegen mij op te jutten.
Weet je...
van alles wat je het volk gegeven hebt,
is hoop, het meest waardevolle.
En dat probeert Malcolm van hen weg te nemen. Want als hun hoop weg is,
dan is Sherwood ook weg. En zodra Sherwood van hem is...
Ze is een echte dame geworden, jouw Marian.
Ze is niet van mij. Ze behoort toe aan Leopold, Hertog van Oostenrijk.
Die momenteel een bruidegom is, zonder bruid. Want zij is hier bij jou.
Misschien moest je jezelf maar een afvragen, waarom.
Er is veel verandert, sinds we elkaar voor het laatst zagen, broeder.
Is dat zo?
Laat Gareth mijn boog halen.
We zijn te laat!
Jij!
Jij bent verantwoordelijk voor deze plaag hier!
Will, achter je!
Robin, wat is dat - Ik weet het niet!
Hé! Hé! Hier, kom op!
Alles goed met je?
Kom op, laten wij ons wat vermaken?
John!
Tuck!
Nee!
Geef deze aan Robin.
Laten wij beiden het nog eens proberen?
Maak mijn pijlen klaar.
We hebben het verwond. - Ja, zoals een teek een hond verwond.
Robin!
We brengen hem naar de kerk. Voordat dat ding beslist om terug te komen.
Hij rust nu.
Ik weet niet wat ik nog meer voor hem kan doen. Hij heeft veel bloed verloren.
Ik denk dat ik bij je in het krijt sta, om mijn vel zo te redden.
Jij had hetzelfde gedaan, als je de kans had gekregen.
Ik heb nog nooit zo'n beest gezien, jij wel?
Welk soort beest bloedt zo hard en sterft niet?
Een wezen dat bloedt maar niet sterft. - Wie ooit zoiets gezien?
De Donkere Wouden...
Monnik.
Je moet verder achter Sherwood Forest afreizen.
Ik haal Robin en de anderen. - Daar is geen tijd voor.
Ga naar de Donkere Wouden.
De enige manier om het beest te stoppen.
Zoek... de bewakers van de bomen. - Natuurlijk.
Is hij dood?
Hij sprak over het wezen. En toen is hij... Het spijt me zo.
Moge er genoeg gemaakt zijn in de hemel, dat uw beker nooit leeg zal zijn, oude vriend.
Waar ga je naartoe? - Dat ding is naar hier gezonden met een reden.
Als ik blijf zal het gewoon terugkomen.
Wat ben je dan van plan te doen? - De sheriff geven wat hij wil.
Mij. - Wacht.
De monnik zei dat er maar één manier was om dat beest te stoppen.
We moeten naar de Donkere Wouden afreizen en de bewakers van de bomen vinden.
Welke Donkere Wouden? - Ik ben niet zeker.
Hij zei verder weg achter Sherwood.
Ik weet over welke plaats de monnik praatte.
Pak onze spullen in. We vertrekken naar de Donkere Wouden binnen een uur.
Wie is daar? Laat je zien!
Zo, vrouw, ik hoop dat je een goede reden hebt om met lege handen terug te komen.
Wat is er hier gebeurd? - Ik heb Robin Hood gevonden, Edele Heer.
Jonkvrouw Marian is bij hem. In het handelsdorp achter de oude stenen kerk.
Toon het me dan vlug, nu het nog licht is buiten!
Asjeblieft, sir, niet meer.
Je kan zeker nog een paar uren pijn verdragen.
Zo simpel ligt het niet.
Na al die jaren was ik het bijna vergeten.
De transformatie. Ik vrees dat ik op dag de controle volledig verlies.
Misschien als ik had, wat je van mij heb afgenomen...
Nee! - Edele Heer, ik smeek je, asjeblieft!
Zodra Robin Hood gevangen is...
dan geef ik je wat je toebehoord, en ik stuur Sir Guy om een behandeling te vinden.
En uiteindelijk zal een mens zijn. Ik geef je mijn woord.
Dus, waar waren ze, zei je net?
Het beest is terug. Het heeft gezelschap bij.
Wat is dat? - Een schuilplaats.
Komt hij niet met ons mee? - Nee, en jij blijft bij hem.
Wat? - Je verbergt je hier tot ze voorbij zijn
en dan ga je naar ons kamp. Daar zal je veilig zijn.
Als we naar de Donkere Wouden gaan, heb je mijn bescherming tegen de sheriffs mannen of dat ding.
Ik ben bekwaam genoeg om mezelf te beschermen.
Er is geen tijd om te redetwisten, Marian. - Je verlaat me niet nog een keer.
Jij arrogante koppige,
brutale bastaard.
Ik denk dat we ze kwijtgespeeld hebben. - Voorlopig toch.
Dat zijn dus de Donkere Wouden?
Wat heb je gevonden?
Ze zijn hier binnengegaan, maar enkel drie van hen.
Er is geen teken van de jongen.
Hij heeft Marian en de jongen op een veilige plaats verstopt.
Wat is dat voor een vreemd gedoe? - Moeten we ze volgen, Edele Heer?
De bossen willen duidelijk dat we ze niet betreden.
Het is in orde.
Geduld, Alina.
Ze zouden de bossen enkel maar om één reden durven betreden.
Voor Marian en de jongen...
Kunnen we niet even rusten?
Juist.
Zijn we hier al niet gepasseerd? - De grote man heeft gelijk.
Dit is waanzin. We weten niet eens waar we naartoe gaan.
Robin, heeft er niet iemand anders een ander pad gezien hier, daarjuist?
Dat is slecht gezichtsbedrog. - Ja, meer bedrog van de bomen.
Ik woonde mijn ganse leven in Sherwood en heb nooit geweten dat deze wouden bestonden.
Waarschijnlijk omdat niemand ze ooit al be- treden heeft zonder er levend terug uit te komen.
Heeft iemand eraan gedacht om eten mee te brengen?
Ik heb zulke honger, dat ik zelfs de eekhoornstoverij van Robin zou verorberen.
Allemachtig!
Wat denk je daarvan? - Een beetje klein maar bedelaars kunnen...
Er zijn er teveel van.
Goed gedacht, John. Probeer nog eens.
Goed gedaan.
Misschien vinden die boombewakers ons,
nu je ze gewaarschuwd hebt, en iedereen binnen een omtrek van 12 mijl.
Ik beloof je dat ik nooit meer praat over uw donderachtig gesnurk.
Zijn we er bijna?
Wat is er?
Het is al goed, Gareth. Het is maar een meisje.
Hier.
Hallo daar. We zullen je niets doen.
Bedankt.
Op mijn erewoord, wat is met jou gebeurd?
Het werk van de mannen van de sheriff, zonder twijfel.
Gelukkig dat wij langskwamen. Er dwaalt een verschrikkelijk wezen rond in deze bossen.
Wij zoeken de veiligheid en schuilplaats op van Robin Hood's kamp. Kom mee met ons.
Kan je stappen? - Ik denk het wel.
Oké, kom maar mee.
Je redde mijn leven en nu wil je het beëindigen?
Ik dacht dat je één van de sheriff's mannen was,
of nog erger, dat je ons zou doden terwijl we sliepen.
Waarmee ben jij bezig?
Ik verafschuw deze plek. - Ben je hier al geweest dan?
Eén keer, lang geleden.
De dag dat mijn vader...
Mijn eigen vader vertelde veel over William van Locksley...
van zijn nobelheid, zijn eer, zijn integriteit.
Ik heb altijd gewenst, dat ik hem zou kunnen ontmoeten.
Nu is dat zo.
We moeten verder. Er is hier evenveel licht tijdens de dag als in de nacht.
Hoe vlugger we de bewaker van de bomen vinden, des te vlugger kunnen we hier weg.
Oké. Hierzo, liefje. - Bedankt.
Dus ben jij de Marian waar hij altijd over bezig was.
Hoe bedoelt u? - Een mager klein ding ben je, nietwaar?
Kom op, liefje. Opeten.
Mag ik er nog eentje meer? - Dat hoor ik graag, meid. Hier.
We hebben je zo weer vetgemest. - Bedankt.
Je zou wat moeten eten.
Bedankt.
Het ziet er hier zo anders uit, weg van Nottingham.
Het is al zolang geleden dat ikzelf nog zo naar het maanlicht kon staren.
Woon je in deze wouden?
Tussen de bomen, dat wel. Maar niet deze.
Waar ik vandaan kom is het gelijk het anders. - Dan zou ik dat eens graag zien.
Ik kan zelf nooit meer terugkeren.
Waarom niet?
Ik ben niet zoals mijn volk. Ik ben een buitenstaander.
Wij hebben beiden veel gemeen.
Ben jij ook een banneling? - Door de fout van mijn vader, in feite.
Na een levenslang genegeerd te zijn geweest en een virtuele gevangene in dat kasteel...
moet een meisje iets doen, weet je?
Ik verlangde naar de vrijheid.
Ik wou alles ter wereld geven om maar een normaal leven te kunnen hebben.
Dat is onze vloek.
Verontschuldig me, wat bedoel je? - Een vrouw te zijn in een jongenswereld.
Dan hebben we gelukkig elkaar nog.
Is alles in orde met jou? - Het is gewoon dat het weldra dag wordt.
Daar ben ik bang voor... - Geen nood. Je bent veilig hier.
Je bent buitengewoon lief. - Niet echt.
Enkel menselijk, denk ik.
Wat betekent al dat geluid? - Het is maar een pad.
Wat was dat? - Een soort vogel, vermoed ik.
Ik wil weten wat dat was. - Er is daar iemand.
Toch zeker iets.
Kom op, wel moeten verder gaan.
Jij daar! - Will!
Wie het ook mocht zijn. We zijn hem kwijtgespeeld.
Als er al iemand geweest zou zijn.
John!
Will!
John!
Hij kan niet zover verdwaald zijn. Hij moet vlakbij zijn.
Robin!
John!
Will!
Wie is daar? Maak je bekend!
Dit is gekkenwerk.
Wel, is dit niet de weggelopen bruid?
Wie ben jij? Wat is dit voor een plaats?
Het is de Tempel van de Voorgangers. - Zijn jullie de bewakers van de bomen?
Ja. Wij zijn de Sylvans.
Alina!
Laat hen gaan. - Je hebt het prima gedaan, Alina.
Sir Guy, keten deze drie, de anderen doorzoeken het kamp voor overlevenden.
En als je er vindt, breng ze dan om.
Laat hem los! - Kom hier!
Dit ziet er voor mij goed uit. Wat denk jij?
Ik denk dat jij geboren bent met een bodemloze put op de plaats van jouw maag.
Hoe kan iets zo groeien op een plaats zonder zonlicht?
Wat is er? - We zijn niet alleen.
Hé, kleine gast.
Heb je honger? Hierzo.
Iets zegt me, dat dit niet echt een herbivoor is.
Ik moet mijn vrienden vinden. Wij hebben samen uw bos betreden.
Will. John. Waar zijn ze? Ik moet ze helpen.
Je zal ze nooit tijdig bereiken. - Nee.
Asjeblieft!
Ik laat je mannen tot hier brengen. Je bent allen veilig zolang je bij ons bent.
Alina kan je geen kwaad aandoen, want zij is uit ons woud verbannen.
Alina? Dat ding?
Wil je zeggen dat het ook een naam heeft?
Je moet me geloven. Ik wou hen nooit naar hier leiden.
Het is zoals je zei, wij zijn van dezelfde stand. - Wij hebben helemaal niets gemeen.
Ik had geen andere keuze, dan te doen wat hij me vroeg.
Iedereen onder ons heeft een keuze. Je was gewoon egoïstisch.
Je begrijpt er niets van.
Wat voor iets ben jij?
Al was ze nochtans geboren als een Sylvan,
voelde Saffira, de moeder van Alina, zich één van de onzen.
Ze gehoorzaamde nooit de wetten die haar opgelegd waren.
En op dag dat ze uit nieuwsgierigheid de wereld achter de Donkere Wouden ging opzoeken,
Keerde ze weken later zwanger terug,
Ze weigerde te onthullen wat er met haar gebeurde.
Toen Alina geboren werd, was ze in orde, gezond.
Maar Saffira zelf was dat niet. Haar ervaring in de andere wereld had haar veranderd.
Maar zoals vele Sylvans, was ze onsterfelijk.
Uiteindelijk was er maar één manier om haar toestand te genezen...
de desmoria.
Je moet begrijpen, dat de Sylvan gemeenschap bestaat uit orde en perfectie.
Er is niets vreemds, enkel voor mijn moeder en mij,
haar bastaardkind.
En beiden verafschuwd, tot zij haar dwongen om de desmoria tot zich t nemen.
Desmoria?
Een zeer zeldzame occulte plant.
Ze noemden het de genezing.
Het was echt een straf voor overtreden van de wet en het verlaten van de Donkere Wouden.
En dit desmoria...
Heeft dat haar omgebracht?
Het nam haar onsterfelijkheid weg. En toen hebben ze haar vermoord.
Nadat mijn moeder overleden was, weigerden de anderen om mij te aanvaarden.
Voor hen zou ik altijd een buitenstaander blijven,
een constante herinnering aan de ongehoorzaamheid van mijn moeder,
een aantasting voor hun perfecte utopie.
En ik bracht een hoeveelheid tijd alleen door.
Elke dag waagde ik me steeds verder weg van de Tempel der Ouderen
en al de anderen,
mijn gedachten gingen terug naar de vele verhalen
die mijn moeder me verteld had over het leven achter de Wouden.
En op een dag vond ik hem... De ingang naar uw jullie wereld.
Het was nog mooier dan moeder me verteld had
of dat ik me ooit had kunnen inbeelden.
Het was toen dat ik ontdekte wat al die jaren slapend verborgen zat binnen in mij.
Alina overschreed de drempel naar jouw wereld,
en daardoor de vloek losliet die haar moeder bij haar had veroorzaakt.
Ik ben haar gevolgd, en zag wat ze in werkelijkheid was...
een wezen dat enkel leeft om schade en vernietiging aan te richten.
Een monster.
Het was afgesproken dat zo ofwel moest ondermijnd worden en het desmoria innemen.
of voorgoed uit de Donkere Wouden verworpen worden.
Dus koos ik om onder jullie ras te leven.
Ik besefte vlug dat terwijl uw wereld de sleutel was to mijn genegenheid...
dat het zonlicht...
het ook in grote overvloed vasthield.
En het wezen dat de vader van Robert ombracht...
dat was jij, nietwaar? - Ik ben bang dat ik niet weet waarover je praat.
3 mannen ontmoeten een vreemd gevleugeld wezen, worden gevonden in het bos van de Koning.
Roland en William, en zijn opvolger, zijn omgekomen in een gevecht met dit wezen.
Malcolm wordt sheriff.
En nu al die jaren later...
keert het gevleugelde wezen plots terug. - Ik herinner me die dag.
Eén man stierf onder de klauwen van het beest, dat is juist, maar de andere, die doodde hij.
Ik bleef al die tijd zijn gevangene.
Hij beloofde iets wat ik niet kan doen... het desmoria brengen.
En jij geloofde die man op zijn woord? - Ik moest wel.
Hij ontnam me het ware kloppend hart uit mijn borst.
Alleen hij weet waar het kan zijn.
Ik begrijp het niet.
Waar is dat half-mens en half-beest, al die tijd geweest? Waarom is ze plots herrezen?
De man waar je tegen in opstand komt... - De sheriff.
Die weet alleen het antwoord op die vraag.
John. Will. - Robin.
Hij heeft veel bloed verloren.
Zal hij het halen? - Dat zal de tijd uitwijzen.
De kist. Prins John zal tevreden zijn.
Daar ben ik nog niet zo zeker van.
Familiaal erfgoed, niet?
Geen wonder dat hij niet wou dat dit in de verkeerde handen terechtkwam.
Wat is dat, Edele Heer?
Breng Jonkvrouw Marian onmiddellijk tot bij mij.
Waar kan ik het vinden?
De Levensboom kan gevonden worden boven op de Huilende Muur,
een halve dag stappen Noordwaarts. - Kan je er ons naartoe brengen?
Wij hebben gekozen om ons niet te mengen met zaken die uw wereld aangaan.
Het beest zou niet in onze wereld zijn, als je het niet uit de uwe had verbannen.
Als de macht van mannen zoals de sheriff ongehinderd kan blijven voortduren,
is het mogelijk maar een kwestie van tijd, voordat hun tirannie zich verspreid in uw wereld.
Het is gewoon de manier waarop het moet gebeuren.
Het is de wet van de bossen.
Waar ik vandaan kom, zijn het mannen en niet de bomen die de wetten maken.
Goed dan.
Will, alles goed met jou? Kan je stappen?
Ja, voldoende. - Robin wat ben je van plan?
Deze mensen wensen ons toch niet verder te helpen.
Momenteel zijn wij de enigen die de mogelijkheid hebben om dat wezen te stoppen,
Het plan van de sheriff dwarsbomen en alles terug normaal laten verlopen.
En we hebben geen tijd om er hier over te staan praten.
Zo, de Jonkvrouw Marian. Zet je, asjeblieft.
Zo is het goed.
Vertel me eens over jouw nieuwe vriend, de vogel- vrijverklaarde dief die Sherwood terroriseert,
die op verboden terrein is in het bos van de Koning, en alles steelt van wie hij maar wil.
Hij is de moedigste man die ik ooit kende.
Geen enkele echte held zou zijn land tot schande brengen door te stelen op zo'n brutale wijze.
Ik vraag me af...
Geldt ditzelfde ook voor sheriffs en Prinsen?
Ah, wel,
Ik denk dat we ons niet langer zorgen moeten maken over Zijne Hoogheid Prins John.
Waarom? - Kijk, ik heb dit teruggekregen.
Het was een gift, verzonden vanuit Eden's Gate, gestolen door uw gouden boogschutter.
Een gift bedoeld voor de Koninklijke Familie van Oostenrijk, tijdens uw huwelijk.
Je mag het houden. Het huwelijk is afgelast.
Maar mij liefste, je weet niet eens wat er in zit.
Geld en macht zijn de enige dingen die mensen van uw soort kennen.
En er past er maar één van in een kist. - In tegendeel, dit perkament zat er in.
Het beschrijft de verblijfplaats van Koning Richard.
Kennelijk is uw hand in de vorm van een huwelijk, en is een karrenvracht goud
de afbetaling voor de moord op Koning Richard.
Dat maakt Engeland een ondergeschikte van Oostenrijk.
Of ik moet dit aan het volk overdragen, dan zal er massaal geschreeuw zijn,
om Prins John aan de galg te zien bengelen. Na uw held, uiteraard.
Zoveel macht.
U zegt?
Het is alsof jij zoveel macht binnen je bereik hebt.
Als enkel... - Als enkel wat?
Het maakt niets uit, Edele Heer. Het is amper mijn taak om het te zeggen.
Spreek maar vrijuit, ik dring erop aan.
Door het bezit van dat perkament, als bewijs van het verraad van Prins John,
heb jij een gelegenheid tot slagen, daar waar de Prins gefaald heeft...
door in de gunst te komen van het volk. Gebruik dan uw kennis.
Denk aan alles wat het kan veroorzaken. Jij zal ingeluid worden als een held,
Jouw legende zal zelfs groter zijn dan die van Robin Hood zelve.
Jij bent een schrandere jonge vrouw.
Ik begin te denken dat de verkeerde Fitzwater al jaren in de raad zit.
Maar er komt misschien een plaatsje voor jou vrij,
wetende dat jouw vader zo geestdriftig was om zijn eigen nobelheid veilig te stellen.
Hij was bereid om jouw kuisheid in te ruilen met Oostenrijk.
Ik vraag me af wat hij er voor over zou hebben om zijn dochter veilig terug te krijgen.
Laat mij en de jongen gaan, en ik geef het je terug.
Je hebt mij gebruikt als lokmiddel om Robin Hood te vatten.
Nu heb je de keuze...
de Prins of Robin Hood.
Wiens nederlaag verkies je? Je kan beter snel beslissen.
Verbrandt het! De echte kennis van het bestaan ervan
is genoeg bewijs om de Prins op zijn plaats te wijzen.
Goed dan.
Wat een energieke meid.
Waar was dat die plant, de desmoria, ook alweer volgens hem?
Op de top. - Ik zie geen plant.
En ik zie geen top.
Er is maar één manier om er achter te komen.
Will, jij blijft hier.
Je hebt al je kracht nodig, wanneer we terugkeren naar Sherwood.
John!
Hou vol. - Ik heb hier niet veel keuze in momenteel.
Is alles goed met je? - Helemaal daarboven, nietwaar?
Gaan we verder?
Ik ben bang dat mijn voorkeur voor kruisbessentaart mij ingehaald heeft.
Het feit dat je zover gekomen bent, is meer dan ieder man je kan vragen.
Voor de belofte van een goede vriendschap, en de warme maaltijd af en toe,
zou ik je volgen naar de brandende ovens van de hel, Rob. Dat weet je wel.
Ik zie je op de grond. - In orde.
Robin?
Ik ben oké.
Is het dat dan? De desmoria?
Kunnen we deze vervloekte plaats nu eindelijk verlaten?
Ja. - Eindelijk.
Als ik deze bossen niet meer terugzie, zou dat nog te vlug zijn.
Zo, de kampioen van het volk is eindelijk teruggekeerd.
Waar zijn je vrienden? - Die kijken neer vanuit de hemel,
en zelfs nu meeluisteren, hoop ik maar. De Donkere Wouden zitten vol met vele gevaren.
Ik ben er zelf maar nauwelijks aan ontsnapt.
Sir Guy, bevrijdt onze held van zijn bekroning. - Zeg tegen jouw man,
indien hij waarde hecht aan zijn leven, moet hij nu stil blijven staan.
Ik begin te begrijpen waarom jullie beiden zo goed kunnen opschieten met elkaar, Marian.
Jullie delen hetzelfde gezonde enthousiasme voor arrogante ongehoorzaamheid.
Het zal je troosten dat de dood van je vrienden snel en genadig was.
Is dat dezelfde genade die je mijn vader toonde, die dag in Sherwood Forest?
Dus... jij bent het. Grijp hem!
Nee! Robin!
De desmoria.
Mijn Leenheer! - Laat haar gaan.
Ik heb haar niet langer nodig.
Verspreid het nieuws overal, dat we morgen een verheugende dag zullen beleven in Nottingham,
dat de gemene vogelvrijverklaarde Robin Hood aan de galg zal prijken.
samen met zijn stelende jonge vriend en zijn mooie maar verraderlijke metgezellin.
Je wist al die tijd dat Malcolm je vader vermoord had,
en toch heb je het nooit iemand verteld. - Ik was nog maar een kind.
Mijn vader is vermoord zodat hij zou zwijgen.
Ik kon het leven van niemand anders riskeren die hetzelfde lot zou kunnen ondergaan.
Let op mijn woorden...
tot mijn laatste adem,
zal ik er op toezien dat hij een eeuwigheid in de hel zal lijden...
en jij met de man, waaraan je hart toebehoort.
Robin.
Ik moet je iets vertellen over mijn verloving.
Wanhoop nog niet, Jonkvrouw. Niet alles is verloren.
Als wij beiden niet samen kunnen zijn, dan...
Zal ik erop toezien dat Leopold zijn bruid krijgt.
In Godsnaam toch, als je eens even wou luisteren.
Hier. Ik vermoed dat je bijna sterft van de honger nu.
Niet echt. Ik heb geen trek meer.
Oké, ik denk dat we 5 uren nodig hebben om Nottingham te bereiken,
het kasteel binnendringen en hen uit de kerker bevrijden.
We hebben enkel nog een plan nodig, denk ik.
Hé, Uwe Hoogheid.
Een uitstekende dag voor een ophanging, nietwaar?
Een beetje fris naar mijn smaak. - Enkel verandering windrichting.
Wanneer het volk hier vanmiddag samenkomt
om te zien hoe Robin Hood eindelijk berecht wordt.
zullen ze getuige zijn van de geboorte van een nieuwe orde,
een nieuw Engeland.
Wil je ophouden met rondstappen? - Ik ben een plan aan het smeden.
Dan kan je misschien proberen om dat wat stiller te doen.
Als we jouw vader maar eens konden verwittigen.
Ja, dat weet ik. Maar hoe? - Ik ben ermee bezig.
Gareth, kan je ze platdrukken?
Als we nu nog een boog erbij hadden, konden we misschien iets doen.
Goed zo, man. Geef maar hier.
En wat nu?
De sleutels.
Ik kan ze van hieruit raken. - Dat is een schotkans van één op een miljoen.
Wel, goed voor jou,
je bent nu net opgesloten met een man uit de miljoenen.
Veronderstel dat je die pijl door die sleutelring krijgt,
met dat apparaat, zonder de bewaker wakker te maken,
moet je een manier vinden om ze van daar tot hier te krijgen.
Hier gaan we dan.
Veel geluk, mijn grote boogschutter.
Je hebt gemist! - De sleutels wel, maar de tafel niet.
Goed gedaan, Gareth.
Idioot!
Robin!
Gareth! Laat me er uit.
Geef me deze door.
Little John, Will. Wat komen jullie hier doen?
We kwamen je bevrijden. - We werden betrapt.
Het is allemaal dus goed gekomen, nietwaar?
Een beetje hulp hier!
Precies.
Bewaker!
Oké, Little John, breng hen naar Sherwood.
Voeg je bij me nabij de olm, langs de Noord Weg. - Kom je niet met ons mee?
Ik ga het perkament bij de sheriff halen. We kunnen beiden ermee ontmaskeren, hem en de Prins.
Maar de sheriff heeft het perkament niet. - Welk perkament?
Maar ik dacht dat je zei dat je het gezien hebt? Het is weg. Ik heb het verbrand.
Waarom dan?
Het was als bluf bedoeld. - Als bluf?
Ik probeerde te ontsnappen. - Je mag nooit bluffen.
Het spijt me, maar onder de gegeven omstandigheden, had ik niet...
Wil iemand asjeblieft uitleggen wat er gaande is?
Sta me toe.
Dit is het moment waar de legende van Robin Hood eindigt.
En de legende van Malcolm de Grote begint.
Ik had maar een ophanging voor drie man voorbereid, maar hoe meer hoe leuker.
Laat hen gaan. Dit is iets tussen ons beiden. Dat is het altijd geweest.
Ik reken wel met af. Hou de anderen in de gaten.
Hier heb ik lang op gewacht. - Dan zijn we met z'n tweeën.
Ik verzeker je, dat dit een gevecht is waarvan je wegloopt, met meer dan enkel een litteken.
En ik verzeker je dat dit er eentje is, waar je nooit meer van wegloopt.
Robin!
Je wil het niet doen.
Ik heb uw meest vurige aanhangers tegen u gekeerd maar we kennen beiden de waarheid...
Jij bent geen moordenaar. - Ik ben, wat jij van me hebt gemaakt.
Robin!
Nog een laatste wens, dief?
Ik ben bestolen...
van mijn thuis, van mijn land en van mijn familie.
Ik heb niets meer te verliezen, dus niets meer om bevreesd van te zijn.
Zelfs niet van de dood!
Nobel en heldhaftig tot de laatste snik, net zoals uw vader.
Als je me doodt, dan zal je nooit weten waar het verborgen is.
Neem het desmoria, en je wordt één van hen.
Maar zonder uw hart zal je sterven zoals één van hen.
Nee!
Wel, dan, Nottingham is je zeker heel wat schuldig.
En ik ook.
Hierbij verklaar ik je niet langer verloofd met Leopold van Oostenrijk.
Bedankt, Hoogheid.
En het perkament?
Waar is het nu?
Ergens veilig...
waar het veilig zal blijven.
Uw broer Richard is een groot man.
Gans Sherwood ziet er naar uit hoe je zijn veilige terugkeer zal regelen.
Wat was dat, wat je zei voordat je over bluffen begon?
Datgene wat je enkel moet doen, als je zeker bent dat het werkt, Jonkvrouw.
Ze had eeuwig kunnen leven.
Dat was geen leven. Ze bevrijd nu.
En jij ook.
Robin, Ik denk dat er een jongen schuilt onder al dat vuil.
Wat ga je nu doen?
Heropbouwen... daar.
Laat Sherwood onze thuis blijven totdat Richard terugkeert naar Nottingham.
Laat het mijn thuis ook zijn. En ik blijf gewoon Marian tot een moment dat...
ik fatsoenlijk kan trouwen voor de ogen van de Koning met de man waarvan ik hou.
En die ik zelf uitgekozen heb. - Misschien hier in de kerk van de monnik dan?
Die gedachte bevalt me wel.
Jij veronderstelt, Robert van Locksley dat ik over een fatsoenlijk huwelijk praat...
bedoel ik met jouw.
Simply ReleaseS Toppers Vertaling Snowii